Καλώς ήλθατε στο διαδικτυακό τόπο που δημιουργήσαμε για την Αμφιλοχία!

Για όλους εμάς που καταγόμαστε από το μικρό, μα τόσο όμορφο αυτό τόπο, η λέξη "Αμφιλοχία" ηχούσε πάντοτε σαν καταφύγιο από οτιδήποτε πεζό, καθημερινό και στενάχωρο! Ήχούσε όμοια με τη λέξη σπίτι.

Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε αυτό το διαδικτυακό τόπο, χωρίς να προσδοκούμε κανενός είδους όφελος ή απολαβή, παρά μόνο την ηθική ικανοποίηση της προσφοράς, στην αγαπημένη μας ιδιαίτερη πατρίδα.

Ίσως η ποιότητα και η πληρότητα των στοιχείων που παραθέτουμε, ακόμη και ο τρόπος που αυτά παρουσιάζονται εδώ, να είναι πολύ κατώτερα της μεγάλης Ιστορίας, του Πολιτισμού και του φυσικού πλούτου της περιοχής μας. Είναι όμως μια αρχή...

Καταθέτουμε πληροφοριακό και φωτογραφικό υλικό για την πόλη και τον ευρύτερο δήμο, που συλλέξαμε, οργανώσαμε και αναπτύξαμε τεχνικά, με πολύ κόπο και προσωπική αφιέρωση.

Πιστεύουμε πως η αναγνωρισιμότητα της πόλης πρέπει να απογαλακτιστεί από την κομβική της θέση επί της εθνικής οδού, ή από ένα τραγούδι που γράφτηκε κάποτε για το Σταμούλη το λοχία. Έχουμε Ιστορία, Πολιτισμό, συγκεκριμένους αγώνες και δράσεις, καθώς και αξιόλογες φυσικές ομορφιές, που πρέπει επιτέλους να βγουν από την αφάνεια!

Με ιδιαίτερη τιμή, λοιπόν, σας παρουσιάζουμε το website που δημιουργήσαμε για την ανάδειξη και προβολή της περιοχής μας, με την ελπίδα να δούμε την Αμφιλοχία να αναπτύσσεται, να προοδεύει και να προχωρά δυναμικά μπροστά!

------------------------------------------------------------------------------------

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ

Περπάτησα του κόσμου στρατοκόπος χρόνια
κι είδα μορφές κι είδα νερά κι είδα παλάτια

Ανοίχτηκα μες στου πελάου τα πλάτια
κι ένοιωσα την ανθρώπινη στο θρήνο μου συμπόνια!

Μπερδεύτηκα με πλήθη, που δεν γνώρισα
και μ' Ανταλούσιες γλέντησα στη Βενετιά, που πήγα

μ' έκραξαν στο μεθύσι τους αφέντη τους και ρήγα
και γέμισαν το είναι μου με φίλτρα, που τ' απόρησα.

Πήγα... Και που δεν έφτασεν η φαντασία μου ως τόσο!
Στα μάκρη, που έτσι απόλυτα απλώνεται το φως...

Κι εκεί, που εγεννήθηκεν ο ειρηνικός Θεός
έφτασα τις φτερούγες μου, θαρρείς πουλί, ν' απλώσω!

Κι όμως στην τόση που 'νιωσα στα ξένα μου ευτυχία
τις  ζωγραφιές σου αδύνατο, δε βρήκα πουθενά...

Του πηγαδιού σου το νερό, της Αμπρακιάς σου τα στενά
το χώμα, που γεννήθηκα, γλυκιά μου Αμφιλοχία!

-----------------------------------------------------------

Ανέκδοτο ποίημα του Αμφιλοχιώτη λόγιου Τάκη Μαυροκέφαλου