Τρελοί επιστήμονες και ο γύρος του κόσμου σε 80 συνέδρι�

Μικρός που είναι ο κόσμος
Small world: An academic romance
David Lodge

Το πιο αστείο, ευχάριστο βιβλίο που έχω διαβάσει εδώ και μήνες!

Ο Lodge είναι ένας από τους κορυφαίους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς, που ειδικεύεται να διακωμωδεί τη σύγχρονη πολιτιστική ζωή.

Στον Μικρό Κόσμο, περιγράφει μια αρκετά μεγάλη παλέτα ακαδημαϊκών που γυρνάνε από συνέδριο σε συνέδριο στις πιο εξωτικές ή καταθλιπτικές περιοχές του πλανήτη, κάνουν βιαστικές ομιλίες, κοιμούνται στα έδρανα, προσπαθούν να εντυπωσιάσουν τους άλλους με trendy ορολογίες, διασκεδάζουν, πίνουν, ζευγαρώνουν και, τελικά, μόνο δουλειά δεν κάνουν.

Ο ήρωας, ένας παρθένος νεαρός και καθολικός Ιρλανδός, που έγινε καθηγητής Πανεπιστημίου κατά λάθος, αρχίζει να γνωρίζει τον κόσμο των ακαδημαϊκών συνεδρίων και να κάνει παρέα με τα «τρανά» αλλά κατά βάθος ξεπεσμένα μυαλά του χώρου του, ερωτεύεται μια όμορφη φοιτήτρια που ίσως είναι call girl, την χάνει και αρχίζει να την αναζητεί από χώρα σε χώρα, από συνέδριο σε συνέδριο κι από sex show σε red district.

Παράλληλα, ο Lodge διηγείται τις ιστορίες μερικών εκ των μεγάλων και τρανών: άλλοι ψάχνουν απελπισμένα να ξαναβρούν τη χαμένη έμπνευση, άλλοι κυνηγάνε θέσεις, λεφτά και εξουσία, άλλοι κάνουν συνεδριακό τουρισμό για… το σεξ (απαράμιλλες περιγραφές συνευρέσεων!), κι άλλοι απλά ζουν τη δύση μιας μεγάλης καριέρας. Οι ιστορίες είναι βέβαια λίγο τραβηγμένες από τα μαλλιά, αλλά ο Lodge έχει μια απίστευτη ικανότητα να εντοπίζει και να δίνει έμφαση στα πλέον τραγελαφικά στοιχεία και να απομυθοποιεί τον δήθεν σοβαρό, κουλτουριάρικο και διανοούμενο κόσμο των πανεπιστημίων.

Το βιβλίο γράφτηκε προ internet, αλλά επειδή ο Lodge διακωμωδεί την επίδραση της τεχνολογίας στους ακαδημαϊκούς κόλπους (όπου τεχνολογία = fax, Xerox και ηλεκτρικές γραφομηχανές…) φαντάζομαι ότι αν το έγραφε σήμερα, το βιβλίο θα ήταν γεμάτο τρελές ιστορίες με e-mail, facebooks και google… Είναι σχεδόν κρίμα που βιάστηκε να το γράψει…

Διατηρώ μια επιφύλαξη: εγώ γέλασα σαν τρελή επειδή συμμετείχα σε δύο τέτοια συνέδρια σε μια προηγούμενη ζωή και αναγνώρισα καταστάσεις. Την πρώτη φορά που πήγα σε ακαδημαϊκό συνέδριο, ας πούμε, και εμφανίστηκα με το σεμνό και σοβαρό ταγεράκι μου, διαπίστωσα ότι όλα τα μεγάλα ονόματα φορούσαν χαβανέζικα πουκάμισα και βερμούδες… Δεν ξέρω όμως αν έξω από το χορό γελάει κανείς το ίδιο.

Πάντως ο Lodge γράφει με μεγάλη αμεσότητα και πολύ χιούμορ, οπότε αναζητείστε τα υπόλοιπα βιβλία του, αν αυτό δεν σας εμπνέει!