OSTROV (ΕΛΛ.: <<ΤΟ ΝΗΣΙ>>)

Μια δυνατή ταινία από τον μοσχοβίτη αρχιμάστορα Pavel Lounguine [Taxi blues, Luna park]. Το Νησί [Ostrov, 2006, 112'] επαναπροσδιορίζει την πίστη ως ιδανικό, απομονώνοντάς την σ' ένα ερημίτικο υποβλητικό και υγρό περιβάλλον. Μακριά από δόγματα και θέσφατα. Γυμνή απέναντι στις ενοχές, τις προσωπικές "αμαρτίες" και τα σφάλματα προς τον συνάνθρωπο. Ο Ταρκόφσκι κι ο Ρουμπλιώφ, ο Κανιέφσκι και η Μια Ανεξάρτητη Ζωή του, ο 41ος Παράλληλος και η υπερβολή, μπολιάζουν το κάδρο. Ανορθόδοξες οπτικές, τακτικές και ιδέες που αποικοδομούν το μακρινό παρελθόν και σταλάζουν γαλήνη στην ψυχή, λυτρώνοντάς την από τα δεσμά και τις ενοχές.
Έίδα εκατοντάδες ταινίες στη ζωή μου...άλλες τις ξεχώρισα και άλλες απλά πήγαν χαμένα τα 2 ευρώ της ενοικίασης. Σιγά σιγά έμαθα να κοιτάζω μια παράγωγή απο άλλη πλευρά. Φωτογραφία, τράβηγμα, σενάριο και κυρίως μουσική...Εως τώρα είχα ενα δικό μου top ten το οποίο υποστηρίζω ακόμη ως τις κορυφαίες ταινίες στον παγκόσμιο κινηματογράφο. Όλες είναι ξεχωριστές γιατί η καθεμιά έχει μια ιδιαιτερότητα. Μια ιδιαιτερότητα που δεν είχα δεί μέχρι που έπεσε στα χέρια μου ΤΟ ΝΗΣΙ του loungin. Eίναι λίγο δύσκολο να το βρείτε οπότε θα φροντίσω να πάει χέρι-χέρι με όσους φίλους του myamfilochia ενδιαφέρονται. Αξίζει...αρκεί να το συνδυάσετε με μια κρύα νύχτα τώρα το χειμώνα αλλά κυρίως με προσύλωση και αρκετή προσοχή στα λόγια, τη μουσική, την απίστευτη ερμηνεία του Αnatoli και φυσικά την απίστευτη φωτογραφία. Η ταινία αυτή ξεχώρισε στο φεστιβάλ Βενετίας το 2005.