Προς Δήμαρχο Αμφιλοχίας

b]μη κερδοσκοπικό σύλλογο που απαρτίζεται από αξιέπαινους ανθρώπους που δρουν και εργάζονται χωρίς κανένα προσωπικό όφελος και με γνώμονα την ανιδιοτελή<«πολύτιμο» χρόνο του. Ιδίως τα άτομα, ηλικιακά νεότερα. Και για να γίνω και πιο σαφής, παίρνω για παράδειγμα το δρώμενο «βαρκαρόλα». Τον πρώτο χρόνο χαρακτηρίστηκε καινοτομία. Και πραγματικά ήταν. Βγάζοντας εκτός όμως τα προσωπικά γούστα του καθενός και βλέποντας το πράγμα από μια αντικειμενική οπτική γωνία, δυστυχώς, πώς να το κάνουμε, ο Αττίκ και ο Μουζάκης, δεν αγγίζουν τον Αμφιλοχιώτη, τον Έλληνα, τον άνθρωπο του 2007. Άσχετα εάν αγγίζει τους συμμετέχοντες ή πιο πολύ τον καθηγητή μουσικής που αναλαμβάνει τα τελευταία χρόνια το δρώμενο και είναι και υπεύθυνος για την καλλιτεχνική διεύθυνση. Οι όποιες προσπάθειες λοιπόν, κρίθηκαν ατελέσφορες, αφού όπως προείπα, το κοινό αγρόν ηγόραζε! Ακόμα και σε εξαιρετικές, κατά την γνώμη μου, θεατρικές παραστάσεις, το σύνολο βροντοφώναξε, απέχω!! Επίσης οι παραστάσεις των χορευτικών τμημάτων που για έτη ολόκληρα παρακολουθούμε, είναι σημαντικές, απαραίτητες για τις εκδηλώσεις θα έλεγα, δεν μπορούν όμως να είναι και το μεγαλύτερο θέαμα των εκδηλώσεων. Βλέπετε η κοινωνία εξελίσσεται. Και η Αμφιλοχία μοιάζει μάλλον με το «σκοτεινό χωριό» του Night Shyamalan. Ξέρετε κ. Δήμαρχε, με υπερφίαλες δηλώσεις περί παράδοσης, πρωτοπορίας και μοναδικότητας, όχι μόνο δεν πείθεται ο κόσμος για να συμμετάσχει, όχι μόνο δεν έρχεται το πολυπόθητο σε όλους, ανεξαιρέτως, αποτέλεσμα (μια πνοή για την πόλη, που θα φέρει τουρίστες και θα συμβάλει σε περεταίρω ανάπτυξη συνολικά.), αλλά ούτε οι στοιχειώδεις εντυπώσεις δεν κερδίζονται. Και από όσα έχω δει, ακούσει και συνειδητοποιήσει, μάλλον στραβά αρμενίζετε!

Για να προσελκύσετε όμως ανθρώπους στην πόλη, εάν και εφόσον είναι για εσάς μείζονος σημασίας θέμα, η πρώτη προϋπόθεση είναι η υποδομή! Υποδομή…μάλιστα. Μια από τις επτά πληγές του «φαραώ» Αμφίλοχου. Σε περίπτωση λοιπόν που γινόταν, λέμε τώρα, μια μεγάλη συναυλία ( θα επανέλθω σε αυτό.), ο κόσμος που θα ερχόταν για να την παρακολουθήσει, θα έπρεπε να πετάξει το αυτοκίνητό του στη θάλασσα καθώς θα ήταν γι’ αυτόν η μόνη βιώσιμη λύση, μιας και το επαρκές parking, προ τετραετίας, αποτελούσε όνειρο θερινής νυκτός. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ακόμα οι κάτοικοι ονειρεύονται το ίδιο όνειρο, σε έναν ύπνο, με υπερβολική δόση πολιτικής μορφίνης!!

Εξίσου απαραίτητη προϋπόθεση είναι και ο κατάλληλος χώρος εκδηλώσεων. Θα πρότεινα το δημοτικό στάδιο. Όμως προ τετραετίας, το στάδιο ήταν σχετικά ακατάλληλο και για αθλητισμό ακόμα( άλλο μεγάλο φιάσκο<Τέσσερα χρόνια αργότερα, το «υπό κατάρρευση» στάδιο, στέκει εκεί άθικτο! Αφήστε που δεν υπάρχει και επαρκείς χώρος στάθμευσης. Μια άλλη περίπτωση που σκέπτομαι, είναι ο χώρος στην αγία τριάδα( δασύλλιο). Ένας χώρος όπου, προ τετραετίας, η πρόσβαση με αυτοκίνητο δύσκολη, λόγω δρόμου και parking, η πρόσβαση με ταξί εξαρτώνταν από την όρεξη του ταξιτζή και χωρίς να εξασφαλιζόταν η επιστροφή, και η πρόσβαση για τους πεζούς κρινόταν επισφαλής, καθώς οι σωματικές βλάβες ήταν καθόλα πιθανές. Το σημαντικότερο όμως ήταν, πως ο καταλληλότερος ρόλος του χώρου ήταν ως «στάνη του τσοπάνη». Τέσσερα χρόνια αργότεραχρήσιμες» για την πόλη. Και για το θέμα υποδομών και εκδηλώσεων πολιτισμού στο οποίο αναφέρομαι, ερωτώ: Είστε σε λίστα αναμονής, ή για τέσσερα συναπτά έτη δεν έχετε σηκώσει καν το ακουστικό σας; (Ελπίζω το πρώτο)

Εν κατακλείδι, θα μπορούσα να θίξω πάρα πολλά θέματα πολιτισμού και να γράφω αιωνίως, ήδη όμως μακρηγόρησα. Λοιπόν, αν δεν έχετε βρει ή δεν έχετε ψάξει, άμεσα υλοποιήσιμες λύσεις για να αναστηλωθεί το σαθρό πολιτιστικό μας οικοδόμημα, απότοκος του οποίου θα είναι η πολύπλευρη ανάπτυξη που τόσο πολύ, ο μέσος Αμφιλοχιώτης, επιθυμεί, μήπως τουλάχιστον έχετε να καταθέσετε προτάσεις που θα ρίξουν φως στο ομιχλώδες τοπίο;

Υ.Γ.1 Το κείμενο αυτό συνέταξα ειλικρινά δίχως να προσμένω σε ουσιαστικές απαντήσεις προς εμένα, μιας και η περίπτωση της απάντησης, πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, συνοδεύεται με ένα κείμενο που χαρακτηρίζεται από υπερφίαλες δηλώσεις και κατακλύζεται από την υπέρμετρη χρήση του μορίου θαανιδιοτελή<«πολύτιμο» χρόνο του. Ιδίως τα άτομα, ηλικιακά νεότερα. Και για να γίνω και πιο σαφής, παίρνω για παράδειγμα το δρώμενο «βαρκαρόλα». Τον πρώτο χρόνο χαρακτηρίστηκε καινοτομία. Και πραγματικά ήταν. Βγάζοντας εκτός όμως τα προσωπικά γούστα του καθενός και βλέποντας το πράγμα από μια αντικειμενική οπτική γωνία, δυστυχώς, πώς να το κάνουμε, ο Αττίκ και ο Μουζάκης, δεν αγγίζουν τον Αμφιλοχιώτη, τον Έλληνα, τον άνθρωπο του 2007. Άσχετα εάν αγγίζει τους συμμετέχοντες ή πιο πολύ τον καθηγητή μουσικής που αναλαμβάνει τα τελευταία χρόνια το δρώμενο και είναι και υπεύθυνος για την καλλιτεχνική διεύθυνση. Οι όποιες προσπάθειες λοιπόν, κρίθηκαν ατελέσφορες, αφού όπως προείπα, το κοινό αγρόν ηγόραζε! Ακόμα και σε εξαιρετικές, κατά την γνώμη μου, θεατρικές παραστάσεις, το σύνολο βροντοφώναξε, απέχω!! Επίσης οι παραστάσεις των χορευτικών τμημάτων που για έτη ολόκληρα παρακολουθούμε, είναι σημαντικές, απαραίτητες για τις εκδηλώσεις θα έλεγα, δεν μπορούν όμως να είναι και το μεγαλύτερο θέαμα των εκδηλώσεων. Βλέπετε η κοινωνία εξελίσσεται. Και η Αμφιλοχία μοιάζει μάλλον με το «σκοτεινό χωριό» του Night Shyamalan. Ξέρετε κ. Δήμαρχε, με υπερφίαλες δηλώσεις περί παράδοσης, πρωτοπορίας και μοναδικότητας, όχι μόνο δεν πείθεται ο κόσμος για να συμμετάσχει, όχι μόνο δεν έρχεται το πολυπόθητο σε όλους, ανεξαιρέτως, αποτέλεσμα (μια πνοή για την πόλη, που θα φέρει τουρίστες και θα συμβάλει σε περεταίρω ανάπτυξη συνολικά.), αλλά ούτε οι στοιχειώδεις εντυπώσεις δεν κερδίζονται. Και από όσα έχω δει, ακούσει και συνειδητοποιήσει, μάλλον στραβά αρμενίζετε!

Για να προσελκύσετε όμως ανθρώπους στην πόλη, εάν και εφόσον είναι για εσάς μείζονος σημασίας θέμα, η πρώτη προϋπόθεση είναι η υποδομή! Υποδομή…μάλιστα. Μια από τις επτά πληγές του «φαραώ» Αμφίλοχου. Σε περίπτωση λοιπόν που γινόταν, λέμε τώρα, μια μεγάλη συναυλία ( θα επανέλθω σε αυτό.), ο κόσμος που θα ερχόταν για να την παρακολουθήσει, θα έπρεπε να πετάξει το αυτοκίνητό του στη θάλασσα καθώς θα ήταν γι’ αυτόν η μόνη βιώσιμη λύση, μιας και το επαρκές parking, προ τετραετίας, αποτελούσε όνειρο θερινής νυκτός. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ακόμα οι κάτοικοι ονειρεύονται το ίδιο όνειρο, σε έναν ύπνο, με υπερβολική δόση πολιτικής μορφίνης!!

Εξίσου απαραίτητη προϋπόθεση είναι και ο κατάλληλος χώρος εκδηλώσεων. Θα πρότεινα το δημοτικό στάδιο. Όμως προ τετραετίας, το στάδιο ήταν σχετικά ακατάλληλο και για αθλητισμό ακόμα( άλλο μεγάλο φιάσκο<Τέσσερα χρόνια αργότερα, το «υπό κατάρρευση» στάδιο, στέκει εκεί άθικτο! Αφήστε που δεν υπάρχει και επαρκείς χώρος στάθμευσης. Μια άλλη περίπτωση που σκέπτομαι, είναι ο χώρος στην αγία τριάδα( δασύλλιο). Ένας χώρος όπου, προ τετραετίας, η πρόσβαση με αυτοκίνητο δύσκολη, λόγω δρόμου και parking, η πρόσβαση με ταξί εξαρτώνταν από την όρεξη του ταξιτζή και χωρίς να εξασφαλιζόταν η επιστροφή, και η πρόσβαση για τους πεζούς κρινόταν επισφαλής, καθώς οι σωματικές βλάβες ήταν καθόλα πιθανές. Το σημαντικότερο όμως ήταν, πως ο καταλληλότερος ρόλος του χώρου ήταν ως «στάνη του τσοπάνη». Τέσσερα χρόνια αργότεραχρήσιμες» για την πόλη. Και για το θέμα υποδομών και εκδηλώσεων πολιτισμού στο οποίο αναφέρομαι, ερωτώ: Είστε σε λίστα αναμονής, ή για τέσσερα συναπτά έτη δεν έχετε σηκώσει καν το ακουστικό σας; (Ελπίζω το πρώτο)

Εν κατακλείδι, θα μπορούσα να θίξω πάρα πολλά θέματα πολιτισμού και να γράφω αιωνίως, ήδη όμως μακρηγόρησα. Λοιπόν, αν δεν έχετε βρει ή δεν έχετε ψάξει, άμεσα υλοποιήσιμες λύσεις για να αναστηλωθεί το σαθρό πολιτιστικό μας οικοδόμημα, απότοκος του οποίου θα είναι η πολύπλευρη ανάπτυξη που τόσο πολύ, ο μέσος Αμφιλοχιώτης, επιθυμεί, μήπως τουλάχιστον έχετε να καταθέσετε προτάσεις που θα ρίξουν φως στο ομιχλώδες τοπίο;

Υ.Γ.1 Το κείμενο αυτό συνέταξα ειλικρινά δίχως να προσμένω σε ουσιαστικές απαντήσεις προς εμένα, μιας και η περίπτωση της απάντησης, πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, συνοδεύεται με ένα κείμενο που χαρακτηρίζεται από υπερφίαλες δηλώσεις και κατακλύζεται από την υπέρμετρη χρήση του μορίου θα