Περί bloggers ο λόγος και ο ΑΝΤΙλόγος

Την πιο πλήρη άποψη σχετικά με τα blogs και τους bloggers -θέμα που απασχόλησε πολύ τελευταία- την διάβασα που αλλού σε ένα blog. Σε ένα blog μάλιστα που κατά τη γνώμη μου αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο θα έπρεπε να λειτουργούν τα blogs. Άλλωστε το κείμενο που ακολουθεί και που αναλύει τις σκέψεις του administrator αυτού του blog σχετικά με τα blogs και τους bloggers είναι κατατοπιστικότατο.

Πηγή: http://no-particular-reason.blogspot.com/

Περί bloggers ο λόγος

Θα προσπαθήσω να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά και να μην επεκταθώ ασκόπως...

Στην Ελλάδα μας, ας φανεί τετριμμένο, πολλά πράγματα δε συμβαίνουν στην ώρα τους, αλλά με καθυστέρηση και με μια μανία μίμησης πεπραγμένων άλλων χωρών. Αυτό το οποίο ΠΟΤΕ δεν αντιλήφθηκα να συμβαίνει είναι η προσπάθεια να επεξεργαστούν τα όποια δεδομένα και να "σταθμιστούν"-αυτός μάλλον είναι ο όρος- στα ελληνικά δεδομένα.

Εννοώ ότι, επί παραδείγματι, διαφορετική καθημερινότητα και ερεθίσματα έχει ένας ανήλικος αμερικάνος από τον έλληνα συνομήλικό του και κατά συνέπεια οι ερωτήσεις που περιέχονται σε κάποιο αμερικάνικο τεστ αξιολόγησης της παιδικής εγκληματικότητας είναι εντελώς άκυρες αν τεθούν σε ένα ελληνόπουλο απλώς και μόνο μεταφρασμένες.

Όταν, λοιπόν, σε πολλές χώρες του κόσμου, το internet είναι ευρέως διαδεδομένο, στην Ελλάδα οι υψηλές-και λειτουργικές-ταχύτητες είναι κάτι σχετικά νέο. Κατά συνέπεια, τα όποια οφέλη αλλά και τα όποια προβλήματα εμφανίζονται με καθυστέρηση από τη μια χώρα στην άλλη.
Το καλό στην περίπτωση αυτή είναι ότι δίνεται η ευκαιρία να δούμε τις δυσκολίες που έχουν ήδη αντιμετωπίσει άλλοι και να τις προλάβουμε ή να τις αμβλύνουμε.
Το κακό είναι ότι απλώς αντιγράφεται η όποια λύση αποφασίστηκε στο εξωτερικό.

Έχω την εντύπωση ότι νομοθετικό πλαίσιο που να ορίζει διαδικασίες που συνδέονται με τη χρήση του internet δεν υπάρχει παρά μόνο σε αρχικό στάδιο, με αποτέλεσμα, φερειπείν, να μην αναγνωρίζεται ως επίσημη αλληλογραφία μεταξύ υπηρεσιών η ανταλλαγή e-mails και να βασιλεύει η γραφειοκρατία. Κάποια δείγματα εφαρμογής της διαδικτυακής αλληλεπίδρασης δείχνουν ένα μέλλον άμεσης και αποτελεσματικής συναλλαγής κράτους και πολιτών.

Ένα blog δεν έχει νομική υπόσταση. Δεν είναι βιβλίο, δεν είναι εφημερίδα, δεν είναι κάτι συγκεκριμένο. Είναι μια προσωπική παρέμβαση του καθενός, ανάλογη της αισθητικής, των επιδιώξεων και των ανησυχιών του συγγραφέα/συντάκτη/διαχειριστή. Είναι σκόρπιες σελίδες από το ημερολόγιο κάποιου. Είναι η ξεχωριστή και ιδιαίτερη ματιά του καθενός στην πραγματικότητα. Είναι η ευκαιρία που έχουν όλοι όσοι το χρησιμοποιούν να ξεφύγουν από τα στενά όρια της ιδιωτικότητας και του κοινωνικού τους κύκλου και να "διαθέσουν" και εκθέσουν την ιδιαιτερότητά τους σε πολύ περισσότερο κόσμο.
Κι αυτό δεν είναι μεμπτό. Είναι μια διαδικασία κοινωνικοποίησης και αυτογνωσίας και είναι δικαίωμα όλων!

Πού εμφανίζεται το πρόβλημα; Γιατί η κυβέρνηση δραστηριοποιείται με σπασμωδικές και αγχωμένες κινήσεις;

Καταρχάς, από όσο αντιλαμβάνομαι εγώ, αυτή η κυβέρνηση είναι εκείνη που κυρίως δέχτηκε κριτική από τους bloggers κατά τη διάρκεια της θητείας της. Η προηγούμενη είχε φροντίσει απλώς να καθυστερήσει την ανάπτυξη του internet (μεταξύ σοβαρού και αστείου!)...Δεν έχω συμπληρώσει ακόμη χρόνο που ασχολούμαι, οπότε θα έλεγα ότι η επεισοδιακή εμφάνιση της "κοινότητας" των bloggers ήταν το καλοκαίρι με τις φωτιές που κατέκαψαν τη χώρα. Μια φωνή αμφισβήτησης υψώθηκε και κατέκρινε με σθένος τις ελλείψεις, ελλείψει σοβαρής αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στο "πρόσωπο" ή μάλλον στα κείμενα των bloggers μια γενιά βρήκε τρόπο να εκφραστεί και μια κυβέρνηση ανακάλυψε έναν ακόμη εχθρό. Αυτόν τον εχθρό προσπαθεί να κατακτήσει, αποδυναμώνοντάς τον...

Σαφώς και χρειάζεται ένα νομικό πλαίσιο που θα καθορίζει τα όρια νόμιμης λειτουργίας και δραστηριότητας. Η ανωνυμία είναι απελευθερωτική για το συντάκτη κειμένων και το σχολιαστή τους αλλά συχνά μπορεί να γίνεται επικίνδυνη, αποπροσανατολιστική και άδικη. Δεν μπορούμε όμως να απεμπολήσουμε το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, της έκφρασης. Θα ήταν φασιστικό να φιμώναμε κάθε άποψη αντίθετη με τη δική μας (και αναγκαζόμαστε να ανεχτούμε ακόμη και τις πραγματικά φασιστικές και ρατσιστικές γνώμες-τις οποίες θα αντιμετωπίσουμε και θα εξαλείψουμε μόνο αν η παιδεία που παρέχεται στους νέους έχει σκοπό να εφοδιάσει τον άνθρωπο με παγκόσμιες αλήθειες και αξίες και όχι να τον γεμίσει με μισαλλοδοξία και φανατισμό...). Η υποχρεωτική επωνυμία, από την άλλη, καθιστά ευάλωτο και πιθανό στόχο τον καθένα που θα τολμήσει να εκφέρει άποψη για οτιδήποτε και είναι, συνεπώς, μια μορφή λογοκρισίας.

Ενημερωτικά blogs δεν υπάρχουν. Όπως ανέφερα και πριν, δεν πρόκειται για εφημερίδες, δεν είναι δημοσιογράφοι οι πιο πολλοί που τα "διαζειρίζονται" και περισσότερο σε ημερολόγια ή χρονογραφήματα μοιάζουν, ή, έστω, σε άρθρα στα οποία είναι εμφανής η υποκειμενικότητα του συγγραφέα.
Αυτός ο οποίος θα υποστηρίξει ότι κατέχει μια είδηση θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει το αληθές των όποιων ισχυρισμών του, εάν και εφόσον του ζητηθεί. Ειδάλλως, ψεύδεται και σκοπό έχει να προκαλέσει αναστάτωση και να τραβήξει πάνω του το ενδιαφέρον του κόσμου, ακόμα και για λόγους επισκεψιμότητας του ιστολογίου...

Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ σα λογική αντιμετώπιση των όποιων προβλημάτων είναι ο όποιος θιγόμενος να ζητά την απόσυρση του όποιου κειμένου και εφόσον ο αναρτήσας το κείμενο δε συμμορφώνεται, ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ να κινείται δικαστικά για να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του συγγραφέα. Αυτό όμως να είναι εις γνώσιν όλων. Να γνωρίζουν όλοι όσοι ασχολούνται ότι δεν μπορούν να γράφουν ό,τι θελήσουν χωρίς κανένα όριο και να συκοφαντούν και δυσφημούν. Εκτός κι αν μπορούν να αποδείξουν την ορθότητα των ισχυρισμών τους...

Να δίνονται όμως ευκαιρίες απόσυρσης του κειμένου. Όχι να διώκεται κατευθείαν...

Τώρα, σχετικά με τα συκοφαντικά και δυσφημιστικά σχόλια σε κάποιο κείμενο, στα οποία σχόλια δεν αποδεικνύεται το αληθές των ισχυρισμών, πάλι θα μπορούσε να ζητηθεί από το διαχειριστή του blog να τα αφαιρέσει. Μόνο που εδώ θα έπρεπε να είναι στη διακριτική ευχέρεια του διαχειριστή το τι θα κάνει...Αν στον τοίχο του σπιτιού σου κάποιος γράψει ένα σύνθημα μόνο εσύ έχεις το δικαίωμα να το σβήσεις, έτσι δεν είναι;

Και να μην ξεχνάμε ότι αφορμή για όλα αυτά είναι κάποια συμβάντα τα οποία απέχουν πολύ από τις προθέσεις των περισσότερων οι οποίοι επιλέγουν να "ιστογραφήσουν", αλλά και η αντίδραση της πολιτείας η οποία μάς εξέπληξε καθώς ασχολήθηκε με το πρόβλημα εν τη γενέσει του, ενώ στην Ελλάδα είναι πιο αργοί οι ρυθμοί! Αυτό και μόνο θα πρέπει να μας κάνει να σταθούμε με κριτική διάθεση απέναντι στις επιδιώξεις της κυβέρνησης. Πολλά σκάνδαλα μαζεύτηκαν στις πλάτες τους και προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο προβάλλοντας ειδήσεις που δεν έχουν να κάνουν με αυτούς, Να δείτε που σε λίγο θα αρχίσουν όλοι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να μιλάνε ΜΟΝΟ για την ποσότητα των σπόρων σουσαμιού στη λαγάνα, το μήκος της καλούμπας και τα καταλληλότερα υλικά κατασκευής ενός επιτυχημένου χαρταετού και θα υποσκελίσουν όλα τα άλλα γεγονότα της επικαιρότητας...

Για το ιστολόγιο που προκάλεσε όλα τα σχετικά γεγονότα δεν έχω ξεκάθαρη άποψη καθώς δεν το επισκεπτόμουν συχνά και σίγουρα όχι για να ενημερωθώ, καθώς θεωρώ πως έτσι κι αλλιώς όλες οι ειδήσεις είναι υποκειμενικές εκδοχές των πραγματικών γεγονότων. Ο κομμουνιστής δημοσιογράφος θα κλαφτεί για τον καπιταλισμό, ο φασίστας για τους μετανάστες, ο οικολόγος θα επικεντρωθεί στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ο φιλάνθρωπος θα δώσει έμφαση στο ανθρωπιστικό κομμάτι, ο φιλόζωος θα φωνάξει για τις φόλες, ο καπιταλιστής θα εκθειάσει το χρήμα και την πολιτική που ευνοεί τους επιχειρηματίες, ο "ντεμί" θα μιλήσει για λίγο απ'όλα με τζατζίκι, ο αθλητικογράφος για το αν ήταν (μ)πέναλτι ή όχι και τις ακριβές τιμές της φωτοβολίδας στους σύνδεσμους φιλάθλων, ο φιλοκυβερνητικός θα επικρίνει τις προηγούμενες κυβερνήσεις και θα ωρύεται ότι παραλάβανε καμένη γη, ο αντιπολιτευτικός θα φωνάζει για ανικανότητα και θα υποστηρίζει ότι υπήρχε ακόμη γρασίδι στη γη που παρέδωσαν και ο πληρωμένος θα γράψει ό,τι του πουν...

Ο καθένας έχει το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, με την προϋπόθεση ότι δε θα ψεύδεται και ο καθένας έχει το δικαίωμα να προστατεύσει τον εαυτό του αν συκοφαντείται ή δυσφημείται. Προφανώς θα χρειαστεί να καθοριστούν κάποια θέματα νομικής φύσεως-προφανώς δεν είμαι αυτός που θα τα προτείνει αλλά σίγουρα θα τα κρίνω για να αποφανθώ αν καταπατούν την ελευθερία μου...

Δεν κατάφερα τη συντομία αν και η άποψή μου ίσως να μη φαίνεται πλήρης. Είναι κάτι που διαμορφώνεται συνεχώς...Θα τονίσω και πάλι ότι η κάθε κίνηση προς τη σύνταξη νόμων πρέπει να γίνεται με ΝΟΜΙΜΕΣ και σύμφωνες με το ΣΥΝΤΑΓΜΑ διαδικασίες και όχι εσπευσμένα. Γιατί οι βιαστικές κινήσεις παραπέμπουν σε φοβισμένους ηγεμόνες που θέλουν να φιμώσουν τους αγανακτισμένους υπηκόους τους και τους ηγεμόνες αυτούς εγώ τους λέω ΦΑΣΙΣΤΕΣ...